دستورالمعل در بيسيك

برخلاف زبان طبيعي ،اگر برنامه نويسي مرتكب خطايي در نوشتن يك دستورالعمل در زبان برنامه نويسي

شود،دستورالعمل هيچ مفهومي نداشته و كامپيوتر نيز قادر به فهم آن نخواهد بود.

براي نوشتن يك برنامه صحيح ،برنامه نويس بايد از قواعد رسم الخط آن زباني كه استفاده مي كند،آگاه باشد

اگر برنامه نويس قواعد رسم الخط زبان را رعايت نكند،برنامه مملو از خطا شده و كامپيوتر قادر به اجراي

آن ها نخواهد بود.

هر زبان برنامه نويسي داراي يك مجموعه قواعد رسم الخط مختلف و مختص به خود مي باشد.براي مثال

 نيز رسم الخط يك دستورالعمل و مثال مربوطه را رد زبان رايج كوبول نشان مي دهد.

مفهوم دستورالعمل مذكور نيز به همان دستورالعمل شكل 10-1 «ب»،مي باشد ،اما با قواعد رسم الخط

متفاوتي نوشته شده است.وقتي كه يك زبان جديد اختراع مي شود،طراح،قواعد رسم الخط زبان،و معني هر

دستورالعمل راب راي آن زبان تعيين و تعريف مي كند.براي استفاده از زبان جديد،برنامه نويس بايد قواعد

رسم الخط و معني هر يك از دستورالعمل هاي آن زبان را بياموزد.بنابراين در يك جمله مي توان گفت

كه،زبان هاي برنامه نويسي يا برنامه سازي،ابزارهاي اصلي توليد نرم افزار مي باشند.